خبرگزاری ها گزارش کردند که حملات 8 شهریور اسرائیل به صنعا منجر به کشته شدن نخست وزیر و تعدادی از اعضای کابینه دولت یمن شده است. هیجکس بجز جمهوری اسلامی کشته شدگان را «شهید» ننامید. هیچکس اسرائیل را بخاطر این عملیات سرزنش نکرد. بالاخره جنگ است، و یمانی ها که دائم جار می زدند که تا پایان جنگ اسرائیل علیه مردم غزه، سرزمین های اشغالی را هدف موشک قرار خواهند داد، نباید انتظار دیگری هم داشته باشند. سالها پیش، همه توافق کرده بودند که حوثی ها یک نیروی تروریستی وابسته به یک دولت تروریستی (جمهوری اسلامی) است، و کشتن آنها نه تنها حلال است، بلکه واجب است. در نتیجه، کشتن تروریست ها نه تنها نباید محکوم شود، بلکه باید از آن حمایت هم کرد.
به 44 سال پیش، بازگردیم.
8 شهریور 1360، ساعت 3 بعد از ظهر خبر از انفجار در دفتر نخست وزیری، خیابان پاستور در تهران آنتنی شد. این انفجار طی برگزاری جلسه شورای عالی امنیت ملی کشور، با حضور رئیسجمهور و نخستوزیر وقت و دیگر اعضای شورا صورت گرفت. رجائی، باهنر و بسیاری دیگر در این انفجار کشته شدند.
آنروز، جمهوری اسلامی، مجاهدین را مقصر اعلام کرد و آنها را به تروریست خواند. طولی نکشید که کشورهای غربی که به دنبال سازش با همانی که از تروریستهای حوثی/حزب الله تروریست حمایت میکرد، سازمان مجاهدین خلق ایران را به لیست سیاه تروریستی خود اضافه کرد و باعث خشنودی ج. اسلامی شد، و ج.ا. حامی تروریسم، به یکباره قربانی تروریسم معرفی شد.
8 شهریور بیانگر نامشخص بودن تعریف «تروریسم» شده است، چرا که این برچسب فقط یک برچسب است و مفهوم دیگری ندارد. اسرائیل که ده ها هزار کودک را می کشد تروریست نیست، اما حوثی و امثالهم تروریست معرفی می شوند.
جهان غرب برای به زانو درآوردن فرد، سازمان و یا دولتی اگر لازم باشد «او» را تروریست بخواند، و یا بر سر «او» بمب بریزد، به جنایت اقدام می کند. چنانکه در آغاز اشغال عراق، جت های جنگی انگلیسی و آمریکایی مقر فرماندهی ارتش آزادیبخش را به مدت 15 شبانه روز بمباران کردند.
واقعیت اینست که در جنگ حلوا خیر نمی کنند، و ربطی هم به « تعریف و مفهوم تروریسم» ندارد.
آنچه امروز اسرائیل کرد و آنروز بر سر دولت رجائی آمد پیامد «جنگ» است و اگر جمهوری اسلامی بخود نجنبد و فکر بکری پیشنهاد نکند، آنچه در 8 شهریور در صنعا رخ داد، دوباره در تهران رخ خواهد داد، مهم نیست توسط چه کسی، به چه شکلی و در چه تاریخی.
از سوی دیگر، پذیرفتن شرایط برجام 2 و کم کردن برد موشک ها می تواند به ریزش در «اتحاد مقدس» و پیامد های اجتماعی منجر شود. انتخاب با ج.ا. است.