امروز صبح عراقچی در دیدار با سفرا و نمایندگان کشورها در ایران، اذعان می کند که «در این تفاهمنامه یک طرف آمریکا و اسرائیل و طرف دیگر ایران و حزبالله هستند» منظور عراقچی اینست که بالاخره برای رسیدن به آنروز موعود که بشود اسرائیل را به رسمیت شناخت، یک روزی می بایست وارد مذاکره و یکسری تفاهمات با اسرائیل شد. این تفاهمنامه در اصل بدان منظور است.
وی ادامه می دهد «با این حال، اعلام خاتمه جنگ از همان صبح دوشنبه صورت گرفت و این شاید مهمترین موضوعی است که در تفاهمنامه وجود دارد؛ اعلام خاتمه فوری و دائمی جنگ در همه جبههها، از جمله در لبنان.» عراقچی ناشیانه به یک واقعیت میدانی اشاره نمی کند که اسرائیل هنوز که هنوز است به لبنان یورش برده و آدمکشی می کند و علنا اعلام کرده که اگر هم صلحی در میان باشد این صلح بین دولت حاکم و مورد پسند لبنان و اسرائیل است و نه بین اسرائیل و حزب الله. اما عراقچی حرف خودش را با وجود پوزخندهای سفرای حاضر تکرار می کند «موضوع مهمی که میخواهم در اینجا بر آن تأکید کنم، این است که از نظر ما، دو طرف این تفاهمنامه، یک طرف آمریکا و اسرائیل و طرف دیگر ایران و حزبالله هستند و خاتمه جنگ در لبنان، بخش جداییناپذیر از خاتمه کامل جنگ است.»
حتی اگر بخواهیم این حرف را باور کنیم، با دم خروس چه باید کرد؟ همزمان با این سخنرانی، که ج.ا. این آتش بس موقت (تفاهم) را به دم لبنان گره زده، الجزیره از قول نتانیاهو گزارش می کند که اسرائیل قصد بازگشت به پشت مرز لبنان و ترک سرزمین اشغال شده را ندارد. نتانیاهو برای اینکه همه خوب شیرفهم شده باشند ادامه می دهد که نه تنها لبنان را ترک نمی کند، بلکه سرزمینهای اشغال شده در سوریه پس از سقوط اسد را هم تخلیه نخواهد کرد.
16 ژوئن 2026 – (ساعت 9:55 به وقت لندن)