سازمان حقوق بشر ایران؛ ۹ مرداد ۱۴۰۵:
علیرضا سپاهی بادجانی، قائم حسینی، علیرضا رئیسی، علی دشتی، شروین باقریان و امیرحسین ملکی، از معترضان دیماه که در زندان مرکزی اصفهان به سر میبرند، در خطر قریبالوقوع اعدام قرار دارند. همپروندههای آنان، عرفان اسفندیاری و گلمحمد محمدی، ۲۸ تیرماه در همین زندان اعدام شدند و ابوالفضل سپاهی بادجانی و امیرحسین صفری حسینآبادی نیز ۶ مردادماه در میدان علیخانی اصفهان به دار آویخته شدند.
اطلاعاتی که بهتازگی به دست سازمان حقوق بشر ایران رسیده است، نشان میدهد قرار بوده علیرضا سپاهی بادجانی و قائم حسینی نیز ۶ مردادماه اعدام شوند؛ اما اجرای حکم قائم به دلایل نامعلوم متوقف شد و علیرضا سپاهی بادجانی اندکی پیشاز اعدام در ملأعام دچار حمله قلبی شد و او را با عجله به بیمارستان منتقل کردند.
درپی موج اعتراضها به اعدامهایی که در ملأعام انجام شد، دادستانی تهران ۸ مردادماه اعلام کرد که علیه شماری از چهرههای سرشناس و شهروندانی که در فضای مجازی به این اعدامها اعتراض کرده بودند، پرونده قضایی تشکیل داده است.
براساس اطلاعاتی که سازمان حقوق بشر ایران به دست آورده، علیرضا سپاهی بادجانی (۲۵ ساله)، قائم حسینی (۲۱ ساله)، علیرضا رئیسی (۲۲ ساله)، علی دشتی (۲۰ ساله)، شروین باقریان (۱۸ ساله) و امیرحسین ملکی (۲۰ ساله)، شش تن از متهمان پرونده «میدان علیخانی»، در زندان مرکزی اصفهان (دستگرد) در خطر قریبالوقوع اعدام قرار دارند.
خانوادههای شروین و امیرحسین برای ملاقات آخر فراخوانده شدهاند و به گفته یک منبع آگاه، «فضای زندان بهشدت امنیتی شده و ملاقات حضوری با محدودیتهای شدید روبهرو است».
همپروندههای آنان، عرفان اسفندیاری و گلمحمد محمدی، ۲۸ تیرماه در این زندان اعدام شدند و ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری نیز سهشنبه ۶ مردادماه در میدان علیخانی، محل وقوع جرم ادعایی، در ملأعام به دار آویخته شدند.
یک منبع آگاه به سازمان حقوق بشر ایران گفت: «قرار بود ابوالفضل و علیرضا سپاهی، امیرحسین صفری و قائم حسینی صبح سهشنبه اعدام شوند؛ اما درنهایت ابوالفضل، علیرضا و امیرحسین را به سلولهای انفرادی پیش از اعدام منتقل کردند.»
به گفته او، در روزهای پیش از آن، ابوالفضل، امیرحسین و علیرضا بارها میان سوئیتهای قرنطینه و بند عمومی جابهجا شده بودند تا اینکه سرانجام شب اعدامشان به سلول انفرادی منتقل شدند.
این منبع آگاه افزود: «علیرضا، پسرعموی ابوالفضل، که از شنبه میدانست اعدامشان برای سهشنبه برنامهریزی شده، تنها چند دقیقه پیش از رفتن پای چوبه دار، زیر فشار شدید روانی دچار حمله قلبی شد و مجبور شدند او را با عجله به بیمارستان برسانند؛ اما مشخص نیست اجرای حکم قائم به چه دلیل متوقف شد.»
معترضان در این پرونده به کشتن چهار مأمور نیروی انتظامی در جریان اعتراضات ۱۸ دیماه میدان علیخانی اصفهان متهم شده بودند. بنابر اعلام قوه قضائیه، آنان به اتهام «عضویت در گروههای باغی علیه امنیت ملی، محاربه ازطریق کشیدن سلاح و ایجاد رعب، وحشت و ناامنی در جامعه، افساد فیالارض ازطریق اقدام علیه تمامیت جسمانی افراد و ارتکاب اعمالی که موجب اخلال شدید در نظم عمومی و امنیت کشور شده، تخریب و تحریق اموال عمومی با هدف اخلال در نظم و امنیت جامعه و دیگر اقدامات مجرمانه که منجر به شهادت چهار نفر از مأموران حافظ امنیت نیروی انتظامی شد»، به اعدام محکوم شدند.
رسانههای حکومتی سوم بهمن ۱۴۰۴، اعترافات اجباری اخذشده زیر شکنجه از این متهمان را پخش کردند. این اعترافات اجباری که در آنها چهره متهمان تار و نام آنان برای پنهانکردن هویتشان تغییر داده شده بود، بخشی از یک ویدئویی تبلیغاتی حکومتی با عنوان «مستند شوک: آتشافروز» (وقایع دیماه ۱۴۰۴ اصفهان) بود که از شبکه سوم سیمای جمهوری اسلامی پخش شد.
سازمان حقوق بشر ایران پیشتر هشدار داده بود که بیش از ۷۰ معترض، ازجمله متهمان پرونده «میدان علیخانی»، در زندان مرکزی اصفهان (دستگرد) در خطر اعدام قرار دارند.