مذهبیون در تمام ادیان به این جمله باور دارند که از هرآنچه برخاستی به همان می پیوندی.

امروز هم خامنه ای به خاک سپرده شد و به خمینی پیوست، و هیچ شد. با تمام شوکت و القاب و مناصبی که به او نمی آمد، عاقبت به ولی امرش خمینی و نیستی پیوست، حال آنکه خلق ستمدیده، پس از اینهمه زندان و شکنجه و اعدام، هنوز زنده و پویاست.

حضور مردمی که جسد متلاشی شده خامنه ای را بدرقه می کردند، یک واقعیت را رقم زد و بمثابه یک رفراندوم کارکرد داشت.

ج.ا. با تمام تلاش و بکار بردن امکانات و ابزار (در مواردی تهدید به مجازات در صورت عدم شرکت)، و هر چه در چنته داشت، توانست جمعیتی گرد هم آورد تا بتواند واژه «میلیونی» را به کار گیرد.

باوجود اینکه رهبری (بقول خودشان ولی امت) شهید شده، و در اسلام مقام شهید جایگاه مشخصی دارد، در این هفت روز عزاداری، تنها امتی در صحنه ظاهر شد که مطیع ولی بود، و و ملتی مراسم را بایکوت کرد. بایکوت آنقدر واضح بود که نظام را مجبور به لشگرکشی کرد.

لشگرکشی از استانی به استان دیگر تنها ابزاری بود که توانست جمعیت را میلیونی جلوه دهد. اذعان پزشکیان مؤکد این واقعیت است که در هر شهری که تابوت چرخید بسیاری از عزاداران، تکراری و وارداتی از استان ها و یا کشور همجوار بودند «از مردم شریف، مؤمن، نجیب و مهمان‌نواز استان‌های مختلف کشور که با گشودن خانه‌ها، مساجد، حسینیه‌ها و دل‌های خود، پذیرای میلیون‌ها زائر و عزادار شدند صمیمانه سپاسگزارم. میزبانی کریمانه، ایثار، همدلی و رفتار سرشار از مهر و محبت شما…..»

به زبانی دیگر، ارقام اعلام شده در انتخابات ریاست جمهوری/مجلس که بیانگر بایکوت ج.ا. بود بر این واقعیت صحه می گذارد که در بهترین حالت (عزادار وارداتی) از چند درصد بیشتر تجاوز نمی کند. چرا که خلقی ستمدیده در انتظار موقعیتی مناسب است تا تمامیت نظام را به زیر بکشد، بی آنکه امر سرنگونی به نام اجانب و یا نوکران جنگ طلب اجانب نوشته نشود.

جمعیت آنگراندیسمان شده وارداتی این هفته، در مقایسه با 92 میلیون ملت شریف ایران، رقمی ناچیز و تنها برای خرج داخلی و خودیهای دلواپس است.

علی ناظر
18 تیر 1405
9 ژوئیه 2026