حکم ۷۴ ضربه شلاق برای پرستو احمدی، حکم علیه یک خواننده نیست. این حکم علیه انسان است. جمهوری اسلامی بار دیگر نشان داده است که موجودیتش با آزادی، با شادی، با هنر، با زن، با موسیقی و با نفس زندگی انسان در تعارض است. جمهوری اسلامی از آواز یک زن به وحشت میافتد، در آنسوی مرز در افغانستان،جانیان طالبان یک زن معلم متعهد و جسور به “جرم” تدریس آنلاین دختران و زنان محروم از تحصیل را شلاق میزند. اینها حکومتهای اسلامی جنایتکاری در منطقه هستند که از جامعه میترسند؛ از جوامعی که زنان و دخترانش میخواهند بخندند، برقصند، درس بخوانند، دوست بدارند، عشق بورزند، اعتراض کنند و آزادانه و برابر زندگی کنند.
شلاق یک مجازات نیست؛ شکنجه است. شلاق یادگار دوران بردهداری و بربریت مذهبی است. شلاق ابزار شکستن و تحقیر انسان است. وسیله اعلام قدرت حکومتی است که چیزی برای عرضه ندارد جز زندان، باتوم، طناب دار و شلاق.
ما از پرستو احمدی و آزادی ابراز وجود هنری اش تماما دفاع میکنیم، اما دفاع ما از او فقط دفاع از حق آواز خواندن نیست؛ دفاع از حق انسان برای انسان بودن است. جمهوری اسلامی از نخستین روز حیاتش کوشیده است جامعه را به پادگان، زنان را به زندانیان خانگی، دانشگاه را به حوزه علمیه، و هنر را به روضهخوانی تبدیل کند. هزاران نفر را اعدام کرده است، دهها هزار نفر را زندانی کرده است، کودکان را به پای چوبههای دار کشانده است، و اکنون نیز میخواهد بار دیگر در شلاق زدن یک خواننده، جامعه را مرعوب کند. اما جامعه سالهاست از جمهوری اسلامی عبور کرده است.
اما مردمی که آواز میخوانند، میرقصند، عاشق میشوند، اعتصاب میکنند، علیه تبعیض و فقر و استبداد اعتراض میکنند، هر روز حکم حکومت اسلامی را باطل میکنند. جامعهای که زنانش روسریها را کنار میگذارند، جوانانش موسیقی مینوازند و کارگرانش برای زندگی بهتر مبارزه میکنند، جامعهای است که دیگر حاضر نیست زیر تازیانه خدا، سرمایه و دولت زندگی کند.
ما خواهان لغو فوری و بیقید و شرط حکم شلاق پرستو احمدی هستیم. ما خواهان لغو همه مجازاتهای قرون وسطایی هستیم. ما خواهان آزادی فوری و بیقید و شرط همه زندانیان سیاسی هستیم. ما خواهان لغو مجازات اعدام هستیم. اعدام قتل عمد دولتی است. هیچ دولتی حق گرفتن جان انسان را ندارد.
اما افق ما صرفاً حذف چند قانون و چند مجازات نیست. ما برای جامعهای مبارزه میکنیم که در آن اساساً زندانی سیاسی وجود نداشته باشد؛ جامعهای که در آن هیچ انسانی به خاطر عقیده، نقد مذهب، اعتراض، اعتصاب، هنر، روزنامهنگاری، عشق، پوشش یا سبک زندگی خود تحت تعقیب قرار نگیرد.
ما برای جامعهای مبارزه میکنیم که در آن نه شلاق باشد، نه زندان برای مخالفان سیاسی، نه اعدام، نه فقر، نه تبعیض و نه سلطه مذهب بر زندگی مردم. جامعهای که در آن انسان، نیازهای انسان، شادی انسان، رفاه انسان و آزادی انسان، بالاترین ارزش باشد. چنین جامعهای تنها میتواند جامعهای آزاد، برابر، مرفه و سوسیالیستی باشد.
شلاق بر پیکر پرستو احمدی، شلاق بر پیکر همه انسانهایی است که میخواهند آزادانه زندگی کنند. پاسخ ما به این بربریت روشن است: نه به شلاق! نه به زندان سیاسی! نه به اعدام! زنده باد آزادی، برابری و حرمت انسان!
مرگ بر جمهوری اسلامی!
آزادی، برابری، رفاه همگانی!
زنده باد جمهوری سوسیالیستی!
حزب کمونیست کارگری – حکمتیست!
۲٣ ژوئن ۲۰۲۶
Email: daftaremarkzy@gmail.com Tel: 00 46 73 922 59 69