جدیدترین خبر از بالا شروع می شود
- ننگ به حامیان جنگ. امروز گزارشی در سایت (دیدگاه/بحران) منتشر کردم با این تیتر «اگر مسئولیت زن و بچه نداشتم، همین امروز خودم را از این زندگی خلاص میکردم». به راستی آن شخصیتهای سیاسی/ و حامیانشان که از این جنگ ویرانگر دفاع می کنند چگونه می توانند به چشمان جنگ زدگان/کارگران/رنج کشیدگان نگاه کرده و از خود شرمسار نشوند، و به جت های اسرائیلی و آمریکایی خیره شده و فریاد بزنند «بزن بزن».
شهروندی می گوید « در این چند هفته، همه درآمدم از رانندگی اسنپ بوده؛ بخواهم خانه بمانم که مقرری بیکاری قطع نشود، نان خالی هم ندارم بخورم…… در چشمان «علیرضا» ترس موج میزند؛ بیطاقت است و هر چند دقیقه میپرسد «شما که کارتان روزنامهنگاریست، میدانید چه میشود؟ آینده برای ما چه شکلیست؟… کرایه خانهی این خانوادهی چهار نفره در مهرآباد جنوبی برای یک آپارتمان ۷۵ متری، ماهی ۳۰ میلیون تومان است؛ صاحبخانه اصرار دارد علیرغم وضعیت جنگی و بیکاری نانآوران خانواده، باید اجاره خانه سر وقت و به شیوهی عادی واریز شود؛ او به علیرضا گفته اگر واقعاً نمیتوانی اجاره بدهی، خانه را خالی کن… من هیچ فرجهای نمیدهم… وقتی بخت از آدم برمیگردد، بدبختی پشت هم از راه میرسد، انگار مصیبتهای ما آدمهای حقوقبگیر تمامی ندارد»
به راستی چگونه می توانید از جنگ حمایت کنید؟ شرمتان باد!! - محاصره دریایی، چه از طرف ج.ا. تحت بهانه «تمامیت ارضی ایران بر تنگه هرمز»، و یا «تلکه ترامپ» و پیاده کردن نیروی نظامی بر کشتی باری با پرچم ج.ا.، دو طرف مخاصمه را به نقطه کور دیپلماتیک کشانده، باعث خشنودی نتانیاهو شده، و پاکستان و دیگر کشورهای ذینفع ،از جمله سازمان ملل را به تلاشی دوچندان واداشته تا راهی خروجی برای این تنگنای خودساخته فورموله کنند.
در همین رابطه، بلومبرگ گزارش می کند که نهادهای وابسته به سازمان ملل و دریانوردی، در صدد هستند تا صدها کشتی که از زمان آغاز حملات آمریکا و اسرائیل علیه ایران، نزدیک به بیش از هفت هفته، در خلیجفارس گیر افتادهاند را تخلیه کنند
اما این مهم تنها زمانی قابل اجراست که نشانههای آشکاری از کاهش تنش وجود داشته باشد. تا به این لحظه، نشانه ای از کاهش تنش دیده نشده، چرا که ج.ا. از ورود به اسلام آباد جهت آغاز دور دوم (فصل چهارم) مذاکره مستقیم با آمریکا سرباز می زند، هرچند که خواسته های خود را تعدیل داده و فقط به آزاد سازی کشتی باری توسط آمریکا رضایت داده است، و آمریکا مصّر است که بلوکه کرذن اقتصادی ایران تا زمانی که به توافق نرسیده اند پایان نمی یابد.