علی ناظر: چند روز پیش دو سایت بحران/دیدگاه ویدیویی از اعلیحضرت رضاشاه دوم بازتکثیر کرد که ایشان در آن خواستار ملحق شدن نیروهای سپاه، بسیج، کادر امنیتی، و دیگر اراذل و اوباش شده بودند، و بدین منظور کانال تماسی هم برای این کارزار تعیین کرده بودند. ایشان برای لو نرفتن و پیشگیری از درز اطلاعاتی فرموده بودند که تلویزیون ایران اینترنشنال مورد اعتماد ایشان است و فقط در آنجا تبلیغ می گذارند. دیروز هم فرموده بودند که این کانال ارتباطی خیلی سرّی، مورد توجه بسیاری از اراذل و اوباش قرار گرفته، و دور نخواهد بود که ایشان همچون پدر تاجدار و پدربزرگ (بعدا)تاجدار، کودتایی برای براندازی طراحی کنند. در این رابطه مسعود رجوی این روش کادر گیری از میان عناصر سرکوب را به نقد کشیده است.
از زندان قرچک ورامین سه زندانی پیامی ارسال کرده اند.
گلرخ ایرایی، ریحانه انصاری و وریشه مرادی در بخشی از گزارش از زندان قرچک ورامین می نویسند: «ما امروز در زندان قرچک هستیم و در شرایطی قرار گرفتهایم که بیش از هزار زن با جرائم مختلف سالها با آن مواجه و آن را زندگی کرده و میکنند. زنانی از اعماق با رنجهایی که در نهانخانهی چشمانشان نقش بسته است و گویای پرسههای بیدادی است که برای درهمشکستنشان پا به مسیر امروز گذاشتهایم. پرتشدگانی در انتهای دنیا که در هیچ یک از معادلات زندگی و مناسبات خبری و موجهای رسانهای جایی ندارند و در گزارشهای حقوقبشری، نامی و نشانی و ردی از رنجهایشان دیده و شنیده نمیشود. آنچه در این چند روز ما را مبهوت کرده است حقیقت زندگی این زنان است. زنانی خمیده در تختهای کوتاه به ابعاد قبر، با حسرت برخوردار بودن از حداقل امکانات زیستی و بهداشتی. در میان دیوارهای چرکین و کبرهبسته از کثافت سالها زندگی مشقتبار، بسیاریشان بدون ریالی واریزی، برای پول سیگار روزانه خود را در اختیار همبندیان قرار میدهند. برای بهرهکشی. برای بهرهکشی جنسی. و تن به هر حقارتی میدهند. برای سیر کردن شکمشان. و برای برخورداری از حداقلِ آنچه بر دلهاشان حسرت شده است.»
سه زندانی منتقل شده از اوین، پس از بمباران اوین توسط اسرائیل، در پایان اعلام می کنند «ما در کنار مبارزات خستگیناپذیر مردم علیه دیکتاتوری، با اهدافی روشن و خطمشی محکم، مسیر مبارزه را تا سرنگونی و برچیدن هر شکلی از خودکامگی ادامه خواهیم داد. و در کنار این فراموششدگان که از چرخه زندگی بیرون گذاشته شدند، با عزمی راسختر از پیش مقاومت را دوره میکنیم. و به آنانی که صدایشان برای ما و شرایط نامساعدمان بلند است، با صدایی رساتر میگوییم آنچه امروز بر ما تحمیل شد، فراتر از رنج سالیان این زنان نیست. پس برای بهبود شرایط «ما» بدون در نظر گرفتن جرائممان و برای بهبود شرایط «ما» که به زندان قرچک و تهران بزرگ منتقل شدهایم، بدون در نظر گرفتن جنسیتمان تلاش کنید و بدانید آنان که در زیر آوارِ ناشی از حمله مفقود و آنانی که در چرخه بیرحم زندگی مترود شدهاند، بر ما ارجحاند.
باشد که حلقهای باشیم در زنجیر مبارزات برابریطلبانه و آزادیخواهانه مردم ایران که بیش از یک قرن استبداد و استثمار را تاب آوردهاند و به پیش میروند.»
تسنیم: [در پی سرکوب و بازداشت های فله ای و اعدامهای منتج از دادگاه های صحرایی، و در راستای تشدید رعب و شانتاژ] « نایب رئیس کمیسیون اصل نود مجلس با ابراز نگرانی نسبت به ورود ریزپرندهها از طریق کولبری گفت: پدیده کولبری در صورت فقدان نظارت میتواند به گلوگاه نفوذ امنیتی تبدیل شود و دولت باید فورا این مسیر را ببندد.»
اعتماد: [عباس عبدی با عنوان «منتظر چه تصمیمی باشیم؟» به گیجی دولتمردان ج.ا. می پردازد. در مورد مذاکره، جنگ، آتش بس و تصمیمات کلان مطرح می کند] «نميتوان در حوزه عمومي و مسائل كلان تصميمات غيرشفاف گرفت به طوري كه مردم از آن بياطلاع باشند. در ادامه شفافيت، اقناع عمومي و اجماعسازي ويژگي ديگر اين نوع تصميمات است. تصميمي كه مورد اجماع عمومي باشد حتي اگر قدري ضعيف باشد به مراتب بهتر از تصميم خالصي است كه مردم آن را نپذيرند و قانع نشوند. در هر حال تصميمات سياسي عمومي مثل هر تصميمي ديگر بايد خالي از تناقض باشد. يك ويژگي مهم تصميمات سياسي وابستگي شديد آنها به زمان و مكان است. تصميم دائمي و غيرقابل تغيير نداريم. در اين تصميمات نتايج بلندمدت آن نيز در حد مقدور بايد مورد توجه قرار بگيرد، هر چند تضميني براي اين پيشبينيها نيست. يك ويژگي مهم اين تصميمات بازگشتپذيري آنها است. در عرصه عمومي نميتوان تصميمي گرفت كه مصداق مرغ يك پادار شود. بايد قابليت برگشتپذيري و تغيير در آن وجود داشته باشد و به محض مواجهه با مشكل و در صورت ضرورت اصلاح شود.»
ایسنا: [با باز تکثیر گزارشی از نور نیوز به جنبه های مختلف آنچه پیش روی است و احتمالات پنجگانه در فردای آتس بس می پردازد] « محتملترین مسیر پیشرو برای آتشبس بین ایران و اسرائیل، ادامه وضع شکننده فعلی یا انتقال تقابل به میدانهای نیابتی است. برخی از تحلیلگران عقیده دارند که ایران و رژیم صهیونیستی، در چارچوب محاسبات بازدارندگی، فعلاً ترجیح میدهند درگیری مستقیم را کنترلشده نگاه دارند. به گزارش ایسنا، نورنیوز در گزارشی سناریوهای آینده تقابل ایران و رژیم صهیونیستی را بررسی کرده و نوشته است: پس از ۱۲ روز تبادل آتش مستقیم میان ایران و اسرائیل، اکنون سکوتی شکننده بر فضای ژئوپلیتیکی منطقه حاکم شده است؛ سکوتی که بیش از آنکه از توافقی صلحطلبانه نشأت گرفته باشد، حاصل موازنهی پرتنش و موقتی است. این آتشبس نانوشته، نه بر پایهی توافقی رسمی استوار است، نه با تضمینی بینالمللی پشتیبانی میشود و نه بر اعتماد متقابل استوار است. در چنین فضایی، پرسش اساسی این است: این آتشبس به کدامسو خواهد رفت؟»
ایرنا: از قول سخنگوی دولت تیتر می زند «ایرانی اجازه نخواهد داد دشمن کوچکترین غباری بر عبای مقام معظم رهبری بنشاند» فاطمه مهاجرانی با اذعان « بله سایت های هسته ای ما آسیب جدی دیده اند و مقامات مختلف هم تاکید کرده اند» باز بودن درها برای مذاکره را تأیید می کند « همان طور که وزیر و سخنگوی وزارت خارجه اعلام کردند هنوز تاریخی اعلام نشده و محتمل هم هست که خیلی نزدیک نباشد اما تصمیم گیری هم در این زمینه انجام نشده است.»
هم میهن: [نقد احمد زیدآبادی در شبکه تلگرام از مواضع اخیر روزنامه کیهان] « در جنگ 12 روزهای که بر مردم ایران تحمیل شد، تقریباً عموم نیروهای داخلی هر کدام به سهم خود کوشیدند تا با انعطاف در مواضع خود، کمکی به کشور و دولت کنند به جز روزنامۀ کیهان که به قول دوستی “خر شیطان هم در برابر خر آن کم آورده است! نگاهی به نوشتههای این روزنامه در دو دههٔ گذشته، نشان میدهد که حتی یکی از ادعاهای اصلی آن درست از کار در نیامده، اما این موضوع کمترین اثری بر عملکرد آن نداشته است. »
کیهان: [حسین شریعتمداری در ستون «نکته» با خائن، کُندذهن، فریب خورده خواندن آنها که بر طبل مذاکره می کوبند، به مبحث مذاکره، با نقل سخنان خامنه ای در 19 بهمن 1403، « مذاکره با چنین دولتی [آمریکا] غیرعاقلانه، غیرهوشمندانه و غیرشرافتمندانه است و با آن نباید مذاکره کرد» و توضیح دادند «برخی وانمود میکنند اگر پشت میز مذاکره بنشینیم فلان مشکل حل میشود اما واقعیتی که باید درست بفهمیم این است که مذاکره با آمریکا هیچ تأثیری در رفع مشکلات کشور ندارد.» می پردازد] « اگرچه خسارتبار بودن مذاکره با آمریکا پیش از این نیز به وضوح قابل درک بود ولی میتوان – با خوشبینی- افراد و جریاناتی را که بر طبل مذاکره میکوبیدند، فریبخورده تلقی کرد ولی اکنون، با جرأت و بدون کمترین تردیدی میتوان گفت؛ کوککردن ساز بد صدای مذاکره با آمریکا، اگر «خیانت» نباشد، که هست، نشانه غیرقابل انکاری از «حماقت» است و صد البته خائن و احمق، دو روی یک سکهاند!»
مهر: [گزارش هلال احمر را منعکس می کند] «پیرحسین کولیوند رئیس جمعیت هلالاحمر در ابتدای این جلسه به آمار شهدا و مجروحان در جریان حملات رژیم صهیونیستی به کشورمان اشاره کرد و گفت: ۹۵۰ نفر از هموطنانمان در تجاوز اخیر رژیم صهیونیستی به کشورمان به شهادت رسیدند. حدود ۵ هزار نفر مجروح شدند که ۷۰ درصد این آمار را غیرنظامیان تشکیل میدهند. از میان شهدا ۱۰۲ نفر زن و ۳۸ نفر، کودک بودند. در این جنگ ۳۷۷ واحد مسکونی شخصی کاملاً تخریب شد و ۲۱۶۰ واحد مسکونی آسیب دیده و نیاز به تعمیر دارند.»
ایلنا: [با گفتگو با رئیس کارگروه آرد و نان اتاق اصناف ایران و تهران از موقعیت خبازان و قیمت و نحوه ارائه نان گزارش می کند] « افزایش قیمت نان پیش از جنگ مطرح شد و دولت نیز به این نتیجه رسید که باید قیمت نان اصلاح شود. همچنین این موضوع در کارگروهها مطرح شد و به نتیجه رسید و قرار بود در دستگاههای نانینو اجرا شود؛ ولی این کار با توجه به آغاز جنگ، به تاخیر افتاد….. ظرف چند روزه آینده در زمینه افزایش قیمت نان فعال خواهند شد تا تصمیم لازم اخذ و ابلاغ شود و نانوایان بیش از این معطل ابلاغ قیمت نان نمانند. اگر قیمت نان همراه سایر کالاها و خدمات در ابتدای هر سال با توجه به شرایط و تورم جامعه افزایش یابد، بی نظمیها در فروش نان از بین میرود…. تاکنون قیمت جدید نان در دستگاههای نانینو اعمال نشده است. این تاخیر موجب بینظمیهایی در فروش نان شده؛ ازجمله اینکه قیمتها در واحدهای نانوایی متفاوت است یا نانواییها نان را خارج از قیمتهای تعیینشده عرضه میکنند.»
خبرآنلاین: [به نقل از فارس به نقل از الیوم و تحلیل الیف صباغ و آینده مصر، عنوان می کند « این کشور عربی پهناور هدف بعدی اسرائیل و آمریکا/خوابی که تلآویو و واشنگتن برای خاورمیانه دیدهاند»] «راهبرد اسرائیل که توسط ایالات متحده در خاورمیانه اجرا میشود، بر پایه جلوگیری از وجود ارتشهای نیرومند اطراف اسرائیل است… نماینده آمریکا در سوریه و لبنان طبق برنامهای عمل میکند که هدفش «فروپاشی ساختارهای نظامی کشورهای همجوار» است… هدف این است که کشورها به موجودیتهایی ضعیف، تقسیمشده از نظر قومی و مذهبی، و فاقد ارتشی قدرتمند تبدیل شوند؛ چیزی شبیه به وضعیت کرانه باختری… این سیاست، تازه نیست و پیشتر نیز توسط مقامهای برجسته اسرائیلی مانند «عاموس گلعاد» مطرح شده، زیرا «تسلط اسرائیل بر منطقه مستلزم تضعیف ارتشهای اطراف آن است»… این طرح بلندمدت است و ارتش مصر در آینده نزدیک هدف قرار خواهد گرفت، زیرا یکی از آخرین ارتشهای نظامی قدرتمند منطقه بهشمار میرود…. به نظر میرسد همکاری آمریکا و اسرائیل در این پرونده ممکن است به کشورهای دیگر نیز گسترش یابد، و این موضوع میتواند زمینهساز رویاروییهای جدیدی در منطقهای شود که پیش از این هم با بیثباتی دستوپنجه نرم میکند.»