نه به جنگ ارتجاعی، نه به فریب نظامیگری؛ آری به آزادی، عدالت و کرامت انسانی
حملات نظامی اخیر اسرائیل به مراکز درون ایران، در هر شکل و هر میزان، بخشی از یک منازعهی ارتجاعی و خطرناک است که هیچ ربطی به خواستها و منافع مردم ایران و منطقه ندارد. این تقابل، جنگ دو قدرت فاسد و ضدانسانیست: یکی با پرچم اشغال و نژادپرستی، دیگری با چوبهدار و سرکوب.
در این میان، آنکه جان و آیندهاش در خطر است، نه حاکمان، بلکه مردمیست که برای نان، آزادی، و شأن انسانی مبارزه میکنند.
رژیم جمهوری اسلامی، در بحران بیسابقهی اقتصادی، سیاسی و اجتماعی، بار دیگر به بازی کهنهی «تهدید خارجی = سرکوب داخلی» پناه آورده. حکومتی که از دل جنگ ایران و عراق بیرون آمد، آن را «نعمت» خواند، و امروز نیز با هر انفجار و تهدید نظامی، تلاش میکند فضای اختناق را تشدید کند.زندان، اعدام، بگیر و ببند، و سرکوب زنان و کارگران، همگی زیر چتر دروغین «امنیت ملی» توجیه میشوند.
اما این بازی دو طرف دارد.
اسرائیلِ جنگطلب، که ماههاست مردم غزه را در یک نسلکشی عریان قتلعام میکند، حالا در ادامهٔ سیاست نظامیگرایانهاش، چشم به جنگ منطقهای دوخته تا شکستهای خود را در خاک فلسطین با قدرتنمایی در ایران جبران کند.
پس قاطعانه اعلام کنیم:
این جنگ، جنگ مردم نیست؛ جنگ قدرتهای ارتجاعی است.
نه اسرائیل، نه جمهوری اسلامی، و نه پسماندههای ناسیونالیسم سلطنتطلب که هنوز چشم به دخالت خارجی و بمباران وطن دوختهاند، هیچکدام صدای آزادی و عدالت نیستند.
اینان سه ضلع یک مثلث تاریکاند که با تکیه بر گذشتهای فاسد، آیندهای خطرناک را رقم میزنند.
آری، با هر سه صفبندی فاسد مخالفت کنیم!
- با جمهوری اسلامی، چون قاتل فرزندان ماست؛
- با اسرائیل، چون جنایتکار جنگی و اشغالگر است؛
- با نیروهای جنگطلب سلطنتطلب، چون حافظان نظم گذشته، بیاعتنا به خواست و کرامت مردمان امروزند.
راه مبارزه بر علیه رژیم به رهبری طبقه کارگر اما روشن است:
آزادی را از لوله تفنگ، و از دل مبارزهٔ آگاهانه، مستقل و سازمانیافته مردم میجوییم.
مبارزه برای آزادی، با “سایهی جنگ” از بین میرود، نه نجات مییابد.
باید این جنگ را به یک جنگ طبقاتی به رهبری طبقه کارگر تبدلیل کرد.
اکنون زمان ایستادگیست:
در برابر جنگ،
در برابر سرکوب،
و در برابر هر صدای بیصداقتی که با پرچم آزادی، جنگ میفروشد.
نه به جنگ ارتجاعی !
نه به فریب ناسیونالیستی و نظامیگری !
آری به دموکراسی، عدالت اجتماعی، و حاکمیت مردم !
ناصر کمالی
۱۳ ژوين ۲۰۲۵