به آنها که فکر می کردند اگر جنگی رخ دهد، مردم بپا خواهند خاست، به آنها که تئوری می دادند که حمله نظامی می تواند ج.ا. ضعیف کرده و به سرنگونی بینجامد، به آنها که بودن خود را در جنگ و آنارشیسم می بینند بی آنکه گامی برای آزادی ایران بردارند، به همه آنها که برای یک مشت دلار بیشتر و یا نفسی بیشتر در صحنه سیاست حاضرند خلق و میهن را به آتش بکشانند، می گویم اشتباه می کنید.
مبارزه برای سرنگونی از آویختن به دامان اجنبی نمی گذرد.
آنچه امروز رخ داد، پروژه کانون های شورشی را در عنفوان راه سر برید.
وقتی مردمی که برای قرصی نان چند شیفت کار می کنند، به ماشین های دست دومی که زیر آوار جنگ نابود شده، و صاحبانش توان تعمیر آن «حلبی» را ندارند، به همه چیز فکر خواهند کرد بجز شورش.
وقتی ذوب شدگان ریزشی می بینند که چگونه سران نظامی ج.ا. در «راه خدا و خلق» «شهید» شده اند، احساس خودبدبینی کرده و دوباره به دامان ج.ا. بازخواهند گشت. اگر آنچه در غزه رخ می دهد توانست توان کادرگیری حماس را از میان بردارد، آنچه امروز در ایران رخ داد می تواند به تعداد ذوب شدگان ریزشی بیفزاید.
آنچه اسرائیل کرد، هدفمند بود. سرانی را زد که مهم نبودند. در عرض چند دقیقه خامنه ای یکی دیگر را جانشین پاسدار مقتول کرد. بپرسیم چرا اسرائیل بیت رهبری را نزد. چرا مجلس اسلامی را نزد. بپرسیم چرا مجلس خبرگان را نزد. آنچه امروز رخ داد برای ادامه حیات ج.ا. بود و لاغیر.
برنده این عملیات که می تواند برای ماه ها ادامه داشته باشد، خامنه ای، ج.ا. و چپاولگران ستمگر، و مغبون این عملیات خلق ستمدیده ایران است و لاغیر. عملیاتی که می تواند به نشت تشعشعات اتمی بیینجامد. بیماری در سطح ایران را صد چندان می کند. تبعات زیست محیطی یکی دیگر از دستاورد های شوم این عملیات و عربده کشی های فاشیست های غرب آسیاست.
دیگر ضد جنگ صحبت کردن بی معناست. جنگ به وقوع پیوست. تغییر دموکراتیک دفن شد.
حال باید منتظر تابستان 1367 دیگری باشیم.
علی ناظر – 23 خرداد 1404، 13 ژوئن 2025